3 jaar · 12 woorden
Piep. Piep. Een klein vogeltje zit in de lamp. Drie warme eitjes.
CAST EN LEEFTIJD
Hun mensen, op hun leeftijd, in hun taal
Bewaar de cast één keer, kies de leeftijd, een taal en een stijl. Elk boek daarna begint daar, welk soort verhaal het ook is.
Geen pasje, geen wachtwoord. Eén boek om te houden, wat je daarna ook besluit.
Een cast die je één keer opbouwt
Kinderen, vrienden, familieleden, huisdieren, verzonnen figuren, en de plekken die ertoe doen: haar slaapkamer, het schoolplein, de tuin van oma. Bewaar ze één keer en ze zijn beschikbaar voor elk volgend verhaal, waarin ze er hetzelfde uitzien en zich hetzelfde gedragen.
Geschreven op een leeftijd, niet ingekort tot een leeftijd
Een verhaal voor een driejarige en een verhaal voor een tienjarige verschillen in zinslengte, woordenschat, hoeveel er per bladzijde gebeurt, hoe spannend het midden mag worden en hoeveel platen er zijn. Stel de leeftijd in en dat beweegt allemaal mee. Vertel hetzelfde verhaal later opnieuw voor een ouder kind en beide versies staan op de plank, op leeftijd gesorteerd.
Zeven talen, geschreven en niet vertaald
Nederlands, Engels, Duits, Frans, Spaans, Italiaans en Pools. Een verhaal dat je in het Nederlands vraagt wordt vanaf het begin in het Nederlands geschreven, zodat de grapjes en het ritme van de taal zelf zijn en niet van een Engels boek in een jas.
Tekenstijlen die de sfeer zetten
Aquarel, klassieke prentenboekinkt, fel en kleurrijk, en meer. Kies er één per boek, of stel een favoriet in zodat de plank een geheel wordt.
6 jaar · 98 woorden
Een winterkoninkje, niet groter dan Luuks vuist, wipte over de reling en gaf ze allemaal een uitbrander.
"Kun je het maken?" zei Roos.
"In één minuut," zei opa. "Maar dan moet het nest eruit, en de eitjes erbij, en dan komt ze nooit meer terug." Hij keek naar het winterkoninkje. Het winterkoninkje keek naar hem. "Zo staat het. Het licht heeft dat kastje nodig. Zij heeft dat kastje nodig."
"Zij was er eerst," zei Roos.
"Dat was ze," zei opa. "En Bram is nog buiten."
Niemand had een antwoord. Het water klotste tegen de pier, geduldig als wat.
9 jaar · 218 woorden
Opa Wim tilde Luuk onder zijn armen op zodat hij kon kijken, en Luuk keek heel lang zonder één woord te zeggen, en knikte toen één keer, als een man die ergens mee instemt.
'Kwikstaart,' zei opa Wim, en zette hem neer. 'Die nestelen overal. Dakgoten. Tractoren. Ik had er ooit een in de loodshut, in een laars.' Hij wreef over zijn stoppels. 'Een warme kast met een lamp erin en een gat in de hoek. Als ik een vogel was, was ik er ook ingetrokken.'
'Ze zit op eieren,' zei Roos.
'Dat klopt.'
'Dus we kunnen het nest er niet uithalen.'
'Nee,' zei opa Wim. 'Dat kunnen we niet.'
'Maar het licht moet werken. Dat zei je zelf. Je zei dat het voor de persoon is die niets kan zien.'
'Dat heb ik gezegd.'
Roos keek naar haar opa en begreep dat hij haar het antwoord niet ging geven, misschien omdat hij het niet had, en misschien omdat hij besloten had dat zij het soort mens was dat zelf een kans verdiende.
Van binnen het groene glas kwam een klein, boos geschuifel, alsof de vogel het hele gesprek had gehoord en er een mening over had.
Beneden op de stenen vouwde Komeets linkeroor zich open en ging kaarsrecht omhoog staan, gericht voorbij de havenmond, het donker in.
Wat dit niet is
De personages zijn geïnspireerd op jullie beschrijvingen en foto's, het zijn geen portretten. Jullie kind zal zichzelf herkennen, maar het is een tekening van een meisje zoals zij en niet van haar gezicht. Dat is met opzet: het gezicht van een kind natekenen roept vragen op over toestemming die we liever niet slecht beantwoorden.
Het verhaal van vanavond kan over jullie kind gaan
Het eerste boek maken kost ongeveer tien minuten, en je houdt het of je ons ooit een cent betaalt of niet.
Geen pasje, geen wachtwoord. Eén boek om te houden, wat je daarna ook besluit.